—
امام علی علیهالسلام؛ الگوی عدالت، شجاعت و انسانیت
امام علی بن ابیطالب علیهالسلام، نخستین امام شیعیان و داماد پیامبر اسلام حضرت محمد صلیاللهعلیهوآلهوسلم، از برجستهترین شخصیتهای تاریخ اسلام به شمار میآید. او نهتنها بهخاطر نسبت خانوادگیاش با پیامبر، بلکه به سبب فضایل اخلاقی، دانش فراوان، عدالت بینظیر و شجاعت کمنظیرش، جایگاهی بیبدیل در میان مسلمانان دارد. زندگی امام علی علیهالسلام از کودکی تا شهادت، سرشار از لحظاتی است که میتواند برای انسان امروز الهامبخش باشد.
تولد در خانه خدا
یکی از ویژگیهای منحصر بهفرد امام علی علیهالسلام، محل تولد ایشان است. ایشان در روز ۱۳ رجب سال سیام عامالفیل، در داخل کعبه، خانه خدا، دیده به جهان گشود. این رخداد بیسابقه در تاریخ، نشانهای از عظمت جایگاه ایشان نزد خداوند و پیامبر اسلام بود.
پرورش یافته مکتب پیامبر
امام علی علیهالسلام از کودکی تحت سرپرستی پیامبر اسلام قرار گرفت. او نخستین مردی بود که دعوت پیامبر به اسلام را پذیرفت و همواره یاور صادق و فداکار آن حضرت بود. در طول دوران رسالت پیامبر، امام علی در تمامی جنگها و بحرانها نقش اصلی را ایفا کرد. شجاعت او در جنگ بدر، احد، خندق، خیبر و دیگر نبردها زبانزد خاص و عام است.
عدالت بینظیر در حکومت
پس از قتل خلیفه سوم، مردم کوفه و دیگر مناطق با امام علی بیعت کردند و ایشان حکومت را پذیرفت. دوران خلافت امام علی با چالشهای فراوانی همراه بود؛ از جمله فتنه ناکثین، قاسطین و مارقین که هرکدام جنگهایی مانند جمل، صفین و نهروان را به دنبال داشت. با این حال، امام علی هیچگاه از اصول عدالت و حقطلبی عدول نکرد. او با سختگیری در اجرای عدالت، از تبعیض پرهیز میکرد و حتی نزدیکترین یارانش را نیز به دلیل تخطی از قانون مؤاخذه میکرد.
یکی از معروفترین نمونههای عدالت ایشان، داستان شکایت یک شهروند یهودی از امام علی به قاضی است. با آنکه امام خلیفه مسلمانان بود، اما به احترام عدالت، در دادگاه همانند یک شهروند عادی حاضر شد و وقتی قاضی به دلیل نبود مدرک حکم را به نفع یهودی صادر کرد، امام نهتنها اعتراضی نکرد، بلکه قاضی را تحسین کرد.
اخلاق و زهد در زندگی
امام علی علیهالسلام در زندگی شخصی نیز نمونهای از زهد، تواضع و سادهزیستی بود. خانهای محقر داشت، از بیتالمال برای خود بهرهای نمیبرد و بارها شبانه برای کمک به فقرا و یتیمان، ناشناسانه به درِ خانهشان میرفت. رفتار مهربانانهاش با یتیمان، بردگان، دشمنان و حتی حیوانات، گواهی بر قلب مهربان و انساندوست ایشان بود.
شهادت در محراب
در شب نوزدهم ماه رمضان سال ۴۰ هجری، هنگامیکه امام علی علیهالسلام برای نماز به مسجد کوفه رفت، با شمشیر زهرآلود عبدالرحمن بن ملجم، از خوارج، ضربه خورد و دو روز بعد، در شب ۲۱ رمضان، به شهادت رسید. جمله معروف «فزت و ربّ الکعبه» (به خدای کعبه رستگار شدم) از زبان ایشان پس از ضربت خوردن، نشان از آمادگی کامل او برای لقای پروردگار دارد.
سخن پایانی
امام علی علیهالسلام، نهفقط یک رهبر سیاسی یا دینی، بلکه الگویی کامل برای انسان متعهد، مؤمن، عادل، دانا و فداکار است. نهجالبلاغه، مجموعهای از خطبهها، نامهها و حکمتهای او، گنجینهای بیپایان از معارف انسانی و الهی است که میتواند چراغ راه انسانهای آزاده در تمام دورانها باشد
- اگه این مقاله رو دوست داشته آید لطفاً کامنت بگذارید
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.